Rankingi

Osiem zestawień liczonych bezpośrednio z bazy 123 produktów. Nie są pisane ręcznie — zmiana danych produktu automatycznie zmienia jego miejsce w każdym rankingu, więc listy nie rozjeżdżają się z resztą serwisu.

Każdy ranking odpowiada na inne pytanie: gdzie jest najwięcej białka, gdzie najtaniej, gdzie najchudziej, a gdzie po prostu najwygodniej.

Jak czytać te zestawienia

Na 100 g czy na porcję. To najważniejsze rozróżnienie w każdej tabeli wartości odżywczych. Parmezan ma 33 g białka na 100 g i jest w ścisłej czołówce — tylko że zjada się go dwie łyżki. Mleko ma 3,3 g i wygląda słabo, a szklanka daje 8 g. Dlatego ranking przekąsek jest jedynym sortowanym po porcji.

Woda zmienia wszystko. Czołówkę zestawień „na 100 g” zajmują produkty odwodnione: odżywki, mleko w proszku, suche strączki, sery dojrzewające. Nie są lepszymi źródłami białka, tylko bardziej skoncentrowanymi. Ta sama soczewica ma 24 g białka na sucho i 8 g po ugotowaniu.

Ilość to nie jakość. Kolagen miałby 88 g białka i miejsce w pierwszej trójce, gdyby liczyła się sama liczba — a jako białko pokarmowe jest bezużyteczny, bo brakuje mu tryptofanu. Dlatego przy produktach, dla których znamy wartość, podajemy też wskaźnik jakości DIAAS.

Skąd biorą się te listy

Żaden z tych rankingów nie jest pisany ręcznie — każdy to filtr i sortowanie na wspólnej bazie produktów. Zmiana wartości jednego produktu automatycznie przesuwa go we wszystkich zestawieniach, w których się pojawia, więc listy nie rozjeżdżają się z danymi na stronach produktowych. To typowa choroba rankingów przepisywanych ręcznie raz na rok.

Ceny użyte w rankingu kosztu są orientacyjne i będą się starzeć — służą do porównań między produktami, nie do planowania budżetu. Zasady opisuje metodologia.