Białko w produkcie

Dwa pytania, jedno narzędzie

„Ile białka jest w 150 g twarogu” i „ile twarogu trzeba zjeść na 30 g białka” to to samo działanie w dwie strony. Drugie pytanie jest w praktyce ważniejsze — bo planuje się posiłki, a nie oblicza je po fakcie.

Pułapka: surowe czy ugotowane

To najczęstszy błąd w liczeniu białka. Sucha soczewica ma 24 g białka na 100 g, ugotowana 8 g — bo wchłonęła trzykrotność swojej masy w wodzie. Ryż suchy 7 g, ugotowany 2,5 g. Makaron 12 i 5 g. Białka nie ubyło; przybyło wody.

W drugą stronę działa to przy mięsie: 150 g surowej piersi kurczaka po usmażeniu waży około 110 g, ale wciąż zawiera te same 33 g białka. Dlatego mięso liczy się zwykle w stanie surowym, a kasze i makarony trzeba sprawdzić, którą wartość ma się przed sobą.

W bazie każdy produkt ma stan podany wprost w nazwie — surowy, ugotowany, odsączony, suchy — a produkty występujące w obu postaciach (soczewica, ryż, makaron) mają osobne pozycje.

Pułapka: masa netto a masa po odsączeniu

Puszka ciecierzycy 400 g zawiera około 240 g produktu po odsączeniu. Tuńczyk w puszce 170 g to około 110 g ryby. Zalewa waży, a białka nie ma. Wartości w bazie odnoszą się do masy po odsączeniu — tej, którą naprawdę jesz.

Ile to kosztuje i ile kalorii przynosi

Narzędzie pokazuje też dwie rzeczy, których nie ma w typowych tabelach: koszt 1 g białka oraz kalorie na gram białka. Ta druga liczba jest najlepszą miarą „chudości” produktu: pierś z kurczaka ma 5 kcal na gram białka, ser żółty 14, a boczek 30.